HABER-YORUM | NACİ KARADAĞ
Masalları severiz millet olarak. Aslında hep bir mesaj, ibret dersi barındıran masalları dinlerken uyumak gibi bir hasletimiz vardır. Masallarla uyutuluruz, hikayelerle avutuluruz.
Tıpkı son üç yıldır yapıldığı gibi.
15 Temmuz 2016…
Bir ülkenin darbeye uğradığı tarih.
Bir toplumun iradesine el konulduğu, huzurunun bozulduğu ve her alanda bitirildiği, batırıldığı tarih.
İktidar 15 Temmuz’u sonuna kadar kullanarak istediğini yapmak istiyor ama bu tarihte olan bitenin araştırılmasını, bilinmesini, konuşulmasını istemiyor.
Bu sebeple verilen Meclis araştırma önergelerinin hepsini reddetti.
Yüzlerce, binlerce soru işaretiyle dolu kapkara bir gün 15 Temmuz..
Bin kişinin yaptığı bir kalkışmadan bahsediliyor ama soruşturma açılan kişi sayısı resmi rakamlara göre 500 bin. 
500 bin, çoğu resmi memur.
Onbinlercesi silahlı.
Hepsi birden darbe yapacak olsa, heralde ortada ne devlet kalırdı, ne iktidar, ne Erdoğan ne de trolleri.
Tuhaf şeyleri kimsenin sorguladığı yok.
Mesela Erdoğan’ı kurtaran pilotun da sonradan ‘terörist’ diye tutuklandığı biliniyor.
Tıpkı Erdoğan’ı devirmek için darbe yaptığı ileri sürülen emir subayı gibi. Adam belinde silah taşıyan bir subay. Öldürmek istese Erdoğan her gün yarım metre ilerisinde duruyor. Bunu yapmak yerine darbe yaptığına inanmamızı istiyor birileri.
Bu konuda okuduğumu en kapsamlı ve tutarlı araştırma Stockohlm Center for Freedom’ınki. Merak edenler buradan indirip, sabırla okusun.
Önce darbeye direndi diye kahraman ilan edilip, takdir alan, plaket verilen kişilerin sonradan nasıl hain ilan edildiğini hayretle görüyoruz.
Kendisini yargılayan hakime, “Ben darbe günü Başbakan’ı kurtaran ekipteydim” diyen pilota, “Boş ver darbeyi, çocuğun cemaatin dershanesine gitti mi gitmedi mi?” şeklinde verilen cevabı, iktidar yandaşlarının görmesi mümkün değil. Anlaması da.
Bugünlerde en çok Ergenekoncular ve Perinçek tayfası mutlu. Oda TV’ciler mutluluğun nirvanasında. Nedim Şener denilen Flynn çetesinden nemalanan paspaslar mesleki zirvelerindeler.
Perinçek deseniz hayatının son baharında dünya Maocu olmuş kadar mesut.
İktidar 250 kişinin katledildiği bir günü bayram ilan edecek kadar kan banyosundan hoşlanıyor.
Ancak siz de biliyorsunuz ki, gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkmak gibi bir huyu var. Günümüz muktedirleri ne kadar uğraşırsa uğraşsınlar, en fazla çekilen acı süresini ve miktarını çoğaltırlar. Akibetleri belli, hiçbir zalime ebed müddet mutluluk yaşatmamış Allah.
Kafası karışıklar için bir masal anlatayım da ilerde çocuklarınıza da anlatırsınız.
Bir zalimler güruhu cinayet planlarken suçüstü yakalanırlar. Pek çok cinayleti zaten işlemiş eli kanlı bir çetedir bunlar. Sonra gücü elde eden bir hırsızlar gurubu da suçüstü yakalanır.
Katiller ile hırsızlar anlaşırlar aralarında.
Hırsız katili aklar, katil hırsızı paklar!
Kendilerini enseleyenleri ve dürüstlükten ayrılmayanları birer birer ezmeye, yok etmeye başlarlar. Ama bir yandan da birbirlerinin kuyularını kazmaya çoktan başlamışlardır.
Katile göre hırsızlık aşağılık bir şeydir ama hırsıza göre de amaca ulaşmak için cinayet de işlenir, hırsızlık da yapılır.
İşte masalın finalinde bu katiller ile hırsızların kapışması vardır.
Sonu bellidir ama masal zevkinizi bozmak istemem.
Onlar eremeyecek muradına, burası kesin elbette…
İyi uykular!
